“And olsun ki, Biz dünya semâsını kandillerle süsledik ve onları şeytanlara atılan yaptık."(Mülk, 67/5) mealindeki ayette işaret edildiği üzere, cin ve şeytanın casusları, göklerde meleklerin kendi aralarında seslendirdikleri bazı haberlere kulak hırsızlığı yapıp, gaybî haberleri getirerek, kâhinlere, bazı materyalistlere ve bazı ispritizmacılar gibi gaipten haber verenlere ulaştırıyorlardı. Kur’an’ın nüzulü sırasında vahye bir şüphe getirmemek için onların eskiden beri göklere çıkan casuslarına karşı, kullanılan kevnî/ontolojik bombardıman daha da arttırıldı. 

“Dünya semâsı” tabiri,  atmosferi de içine aldığı için, cinlerin ta göklerin merkezine gitmeleri diye bir şey söz konusu değildir.  Bilakis, -teşbihte hata olmasın- göklerin karakol haneleri hükmünde bazı mevkileri var ki, o mevkilerde yer memleketiyle de münasebetleri vardır. Bu sebeple, dünyamızla ilgili haberlere kulak hırsızlığı yapan cinler o bilgileri kahinlere getiriyorlardı.(bk. Lemalar/20. Lema).

Adı geçen hadiste ifade edildiği gibi, -gök cisimleri bombardımanı gibi zor şartlar altında- ancak cımbızla topladıkları bir iki sağlam habere yüz tane yalan katarak aktarıyorlardı. Onun için İslam’da bu tür bilgilerle ortaya çıkan kahin gibi kimselerin söylediklerine inanmanın doğru olmadığı vurgulanmıştır.